Albarracín, Aragón

Albarracín Het pittoreske Albarracín is meermaals bekroond tot mooiste plaats van Spanje. Tussen de kale rotsen is dit dorpje vol roze huizen een lust voor het oog. Je waant je in een sprookje. Het dorp ligt verscholen tussen de bergen en heuvels van de Sierra de Albarracín en is weggestopt achter grote stadsmuren.

Bezienswaardigheden & activiteiten

Oude centrum: Oude centrum Albarracín Je fotocamera draait hier overuren. Loop via de smalle en steile straatjes naar Playa Mayor en bewonder hier het kleurrijke, zestiende-eeuwse stadhuis (Ayuntamiento). Een van de mooiste huizen is Casa Julianeta. Maak een foto van het huis omkaderd door de boog en je maakt indruk op het thuisfront!

Stadsmuren: Stadsmuur Albarracín De stadsmuur (Murallas de Albarracín) stamt grotendeels uit de veertiende eeuw. Enkele elementen voeren verder terug, zoals de tiende-eeuwse Torre del Andador, het hoogste punt van de muur. Het uitzicht hier is zeker de moeite waard.

Kasteel: Kasteel Albarracín Het Alcazar van Albarracin prijkt bovenop een indrukwekkende rots. Neem deel aan een rondleiding, bezoek het museum en wandel over de muur, die het randje van de klif volgt.

Kathedraal van Salvador: Kathedraal van Salvador Albarracín In de zestiende eeuw is deze imposante kathedraal op de ruïnes van een Romaanse tempel gebouwd. Het dak van de toren springt in het oog; het is rijkelijk versierd met blauwe en witte tegels. De binnenkant van de kathedraal is een bezoekje waard vanwege de muur- en plafondversieringen.

Santa María: Santa María kerk Albarracín Dit is de eerste christelijke kerk van Albarracín. De kerk was onderdeel van de verdedigingsmuren van de stad. Naast de kerk staat de toren van Doña Blanca, genoemd naar de prinses Doña Blanca van Aragón. Zij was hier naartoe verbannen en bracht haar laatste dagen in de toren door. Er wordt gezegd dat je de prinses in de zomer bij volle maan kan zien als ze zich gaat wassen in de rivier.

Omgeving

Pinares de Rodeno: Pinares de Rodeno Dit prachtige park ligt ten zuidoosten van Albarracín en staat sinds 1998 op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Het landschap bestaat uit rode opgestapelde zandstenen en kloven die door het water zijn uitgesneden. De plek is echter vooral bekend om de dennenbossen (Pinares de Rodeno) en de rotsschilderingen, waarvan de oudste dateren uit 7.000 of 6.000 voor Christus.